Scroll voor het artikel

Versimpel de discussie niet #4

Laten we abortus behandelen zoals het is, zegt journalist Daan Borrel in een voorgedragen essay. Het is beladen, complex, gelaagd en emotioneel. Net zoals de situatie in Nederland als het gaat om vrouwenrechten.

Sinds 1984, tien jaar voor de geboorte van Daan Borrel, kent Nederland de Wet Afbreking Zwangerschap. “Ik heb er dan ook niet vaak bewust bij stilgestaan dat er een tijd was waarin legale abortus niet mogelijk was. Nou ja, tot de laatste tijd dan.” Abortus is weer een onderwerp van discussie geworden. Een discussie die wordt uitgevochten via de media en op internet.

“Deze discussie gaat over de strijd rond het vrouwelijk lichaam. Van wie is het? Er is daarnaast ook een strijd over seks: hoe mag je dat uitvoeren en ervaren?”, vraagt Borrel zich hardop af. Maar deze strijd leidt tot meer vragen, volgens haar. Bijvoorbeeld die rond wat een vrouw is.

“De populariteit van extreemrechtse partijen in Nederland en Europa neemt toe. Hun beeld van de vrouw is eigenlijk heel simpel: ze hoort thuis achter het fornuis, met een baby op haar heup en een grote pan soep om in te roeren,” zegt ze. “Hun angst gaat over de complexiteit van de werkelijkheid, dus versimpelen ze die. Een vrouw kan maar één ding zijn: moeder, verzorger. Daardoor is abortus ook maar één ding: fout.”

Meer praten

Terwijl legale abortus er juist toe heeft geleid dat Borrel vrouwen ziet die veel meer zijn dan alleen moeder en verzorger. “Door dat recht zijn de vrouwen om mij heen nu vrouwen die voor de politie werken, tijd hebben om boeken te lezen, te sporten, uren te wandelen, vrouwen die videokunstinstallaties maken, praatprogramma’s hebben op de radio,” zegt ze. “Door hen weet ik dat een vrouw óók een goede vrouw is zonder eigen gebaarde kinderen, iets wat hardnekkig wordt ontkend. Voor mij betekent abortus dus het recht op zelfverwezenlijking zonder een kind.”

Het betoog van Borrel is persoonlijk. “Maar kun je een onderwerp als dit wel onpersoonlijk, níet sentimenteel benaderen als een mens met een baarmoeder? En maakt die onpersoonlijke benadering de mening eigenlijk zoveel beter?” Natuurlijk ziet zij zichzelf niet als dé vrouw, zegt ze. “Ik ben wit, hoogopgeleid, overwegend heteroseksueel. Ik heb geen handicaps, ben niet religieus. Ik ben niet dé vrouw. Maar ik ben wel een vrouw.”

Daan_Borrel_©David_Jagersma_Live_Magazines
Daan Borrel ©David Jagersma Live Magazines

Om het versimpelde wereldbeeld van de extreemrechtse partijen tegen te gaan, moeten we abortus benoemen zoals het is: niet goed, niet fout. Abortus ís beladen, complex, gelaagd en emotioneel. “We moeten hier meer over praten, luid en duidelijk. Waarom worden vrouwen ongewenst zwanger en welke vrouwen zijn dit? Waarom ligt de grens voor abortus op 24 weken?”

Als de discussie meer gelaagd wordt gevoerd, ontstaat er meer kennis. En dat is nodig, zegt Borrel. “Zodat niet alleen ieder kindje, maar ook iedere zwangerschap gewenst is. Nee, zodat álle vrouwen er mogen zijn.”

Deel dit artikel